امام صادق (ع): هنگامی که آفتاب بر سر زائر امام حسین (ع) بتابد گناهانش را می‌سوزاند همان طور که آتش هیزم را می‌سوزاند - کامل الزیارات ص279

تاریخچه



در سال 1347 ، در يکی از جلسات پربرکت قرآن با الهام از کلام مبارک الهی که فرموده است: « و يطعمون الطعام علی حبه مسكيناً و یتیماً و اسيراً » بذر كلمه ای طيبه در دل تنی چند از صاحبانِ نيات خير جوانه زد. اين کلمه طيبه فکر ايجاد بنائی با هدف کمک به يتيمان با استعانت از الطاف الهی و عنايت امام زمان(عج) بود و نام آن مؤسسه به میمنت نام آن بزرگوار به خیریه انصارالحجه(عج) تبرک یافت. اخلاص در عمل آن چنان چشمگیر بود که این بنای محبت به سرعت با استقبال افراد خيرخواه و نیکوكار روبه رو گشت و به تدریج بر وسعت و دامنه آن افزوده شد. با مرکزیت این خانه، که كلام الهی بنيان آن و كمك های بی دریغ مردمان نیکوكار پشتوانه آن بود، چه بسيار زنانِ آبرومندِ پارسایِ همسر از دست داده که از حيرت و بی‌پناهی نجات يافتند و به تربیت فرزندان یتیم خود پرداختند؛ چه بسيار پسران یتیم که دلگرم از كمك های شما مردمِ پاک نهاد مسیری روشن يافتند، به تحصيل پرداختند، صاحب مشاغل مهم شدند و امروز عضوی مفيد برای اجتماع خود به شمار می­روند؛ چه بسيار دختران یتیم که از طریق كمكها و ايثارهای شما مردم بزرگوار رنج دردناک فقدان پدر را هنگام رفتن به خانه بخت، لااقل به جهت برخورداری از مسائل مادی، کمتر احساس كردند و آبرومندانه زندگی تازه ای را شروع كردند و با ادامه تحصیل و احراز مدارج علمی شرافتمندانه به خدمت اجتماع درآمدند؛ چه بسيار بغض تركيده یا در گلومانده مادرانِ يتيم دار که به برکتِ همت والای شما مردمان نیک سيرت تسلی و تسكين يافت؛ و چه بسيار اشكهای به حسرت فروریخته يتيمانِ محروم که به سر پنجه محبتِ شما از چشم آنان سترده شد و به لبخند شادمانی مبدل گشت.

ای دوست تا که دسترسی داری
حاجت بر آر اهل تمنا را
زيراکْ جستن دل مسكينان
شايان سعادتی است توانا را